METODYKI KLASYCZNE I ZWINNE. DWA PODEJŚCIA DO ZARZĄDZANIA PROJEKTAMI

Czego potrzebuje projekt? Na początek właściwej metodyki

Projekty to zbiory powiązanych ze sobą i zorientowanych na osiągnięcie celu aktywności, o złożonym i niepowtarzalnym charakterze. Współcześnie taki rodzaj pracy jest obecny w bardzo wielu branżach i obszarach biznesu, odgrywając w nich kluczową rolę. W każdej organizacji projektami można zarządzać na różne sposoby. Ujednolicone metodyki, wspólne standardy i wzorce postępowania ułatwiają pracę, usprawniają koordynację działań zespołu oraz dostarczają wskazówek, które wyznaczają właściwy kierunek rozwoju projektu. Różnice występujące między metodykami zarządzania projektami zasługują na osobne omówienie, mają one bowiem bardzo duże znaczenie, z którego musi zdawać sobie sprawę każda zaangażowana w pracę projektową osoba. Metodyki zarządzania projektami dzielą się przede wszystkim na dwie gałęzie – tradycyjne oraz zwinne. Podejścia tradycyjne nazywa się również klasycznymi albo kaskadowymi, zwinne zaś najczęściej kojarzy się z szeroko znanym Agile. Wszystkie z tych standardów są uniwersalne – ich zastosowanie nie ogranicza się do jednego sektora czy rodzaju działalności, mogą sprawdzać się w bardzo różnych kontekstach. Kiedy jednak przyjrzymy się im bliżej, dostrzeżemy istotne odmienności.

Metodyki tradycyjne

Metodyki tradycyjne zakładają z góry określony cel projektu oraz jego zakres, a także sposób osiągnięcia postawionych efektów końcowych. Przed rozpoczęciem projektu klient dostarcza stabilne wymagania i specyfikację, skodyfikowane w zawartych umowach, nie ma natomiast potrzeby ciągłego kontaktu. Uporządkowane harmonogramy z jasno zdefiniowanymi etapami raczej wykluczają zmiany, które postrzega się jako zwiększające koszty zagrożenie. W zespołach dużo do powiedzenia mają sprawujący nadzór nad całością prac i wyznaczający zadania kierownicy. Takie zarządzanie dobrze pasuje do wielkich, rozbudowanych projektów o wysokim stopniu ryzyka i zajmujących wiele czasu, od sześciu miesięcy nawet do dwóch lat.

Metodyki zwinne

Inaczej sprawy mają się z metodykami zwinnymi, te bowiem pozostawiają dużo więcej miejsca na swoistą improwizację. Często cel nie jest tutaj dokładnie znany, założenia projektu ewoluują w trakcie jego trwania, a zespół musi elastycznie reagować na zmieniające się okoliczności. W przeciwieństwie do podejść klasycznych, w zarządzaniu zwinnym zmiany traktuje się jako zupełnie naturalną część projektu. Wynikają one m.in. z opinii zgłaszanych przez klientów. Trzeba tu zaznaczyć, że i pod tym względem metodyki zwinne różnią się od klasycznych – klienci na bieżąco dowiadują się o postępach w pracy, poznają osiągnięte efekty i przedstawiają swoje zapatrywania, uwzględniane następnie przez zespół. Projekty zarządzane w oparciu o takie metodyki z reguły są mniejsze i trwają krócej, nawet około miesiąca albo dwóch. Zespołom projektowym pozostawia się sporą autonomię, a komunikacja wewnątrzgrupowa opiera się na horyzontalnych relacjach zamiast tradycyjnej hierarchii. Aby było to możliwe, pracownicy muszą posiadać odpowiednie doświadczenie i wiedzę o podejmowanych problemach, co umożliwia samodzielne stawianie czoła pojawiającym się przy zwinnym zarządzaniu wyzwaniom.

Grunt to dobra decyzja

Zarówno metodyki tradycyjne jak i zwinne znajdują zastosowanie w pracy projektowej, a takie ich konkretne wersje jak PRINCE2 albo Scrum cieszą się popularnością wśród przedstawicieli różnych branż i organizacji. Nie da się powiedzieć, który nurt jest lepszy, a który gorszy – obydwa po prostu pasują do nieco innych kontekstów i scenariuszy biznesowych. Dobrze umieć wychwycić ich specyfikę i dokonywać właściwych wyborów; dobrze dobrane podejście do zarządzania projektami to bowiem niemal połowa sukcesu.

Sprawdź ofertę z Zarządzania Projektami w Altkom Akademia https://www.altkomakademia.pl/kategorie-szkolen/zarzadzanie-projektami/.

No Replies to "METODYKI KLASYCZNE I ZWINNE. DWA PODEJŚCIA DO ZARZĄDZANIA PROJEKTAMI"

    Leave a reply

    Your email address will not be published.